29 marca w naszym Zgromadzeniu uczestniczyłyśmy w kolejnej Dobie Ekspiacyjnej. W naszej przemyskiej wspólnocie, to modlitewne 24-godzinne czuwanie, rozpoczęłyśmy od porannej mszy św., w intencji wynagradzającej za wszystkie grzechy i słabości osób Bogu poświęconych, kapłanów, zakonników i sióstr zakonnych. Był to również czas pogłębionej refleksji nad własnym powołaniem i modlitwa w intencji wszystkich powołanych, by byli wierni Bogu, złożonym ślubom i przyrzeczeniom. Na ten dzień przypadła Ewangelia o modlitwie faryzeusza i celnika. Jezus podsumowuje: «Powiadam wam: Ten odszedł do domu usprawiedliwiony, nie tamten. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony». Której postawy jest we mnie więcej? Czy potrafię uznać swoje słabości? Czy widzę swoją grzeszność? Warto w okresie Wielkiego Postu szukać odpowiedzi na te pytania.
Słowa Pana Jezusa do św. s. Faustyny: „Przypominam sobie, że najwięcej światła otrzymałam w adoracji, które odprawiałam codziennie przez pół godziny przez cały post przed Najświętszym Sakramentem leżąc krzyżem. W tym czasie poznałam głębiej siebie i Boga. (…) Niech dusza wie, że aby się modlić i wytrwać w modlitwie, musi się uzbroić w cierpliwość i mężnie pokonywać trudności zewnętrzne i wewnętrzne. (147)